Filiz’in gerçek adı nedir? Meselenin İzmir sokaklarında başlayan garip yolculuğu
Gentesltd okuyucularına özel bu yazımızda “Filiz’in gerçek adı nedir” hakkında pratik bilgiler sunuyoruz.
İzmir’de yaşıyorsan bazı soruların hayatında beklenmedik şekilde büyüdüğünü fark ediyorsun. Mesela “bugün ne yesek?” sorusu bile sabah başlayıp geceye kadar uzayabiliyor. Ama bir soru var ki, bende ayrı bir seviyeye çıktı: Filiz’in gerçek adı nedir?
Bunu ilk duyduğumda olayı fazla ciddiye almamıştım. Hatta “Filiz işte, adı Filiz” diye kestirip atmıştım. Ama hayat, İzmir’de bile olsa, bazen insanı en saçma görünen sorunun içine çekiyor.
Şimdi sana bu konunun nasıl benim zihnimde küçük bir “dedektiflik dizisine” dönüştüğünü anlatacağım. Ama baştan söyleyeyim, bu hikâyede Sherlock yok. Daha çok “kahve içip fazla düşünen, sonra kendi kendine gülen bir İzmirli” var.
Her şey bir kahve sohbetiyle başladı
Kordon’da oturuyoruz. Masada üç kişi var: ben, “her şeyi bilen ama aslında hiçbir şeyi kesin bilmeyen” arkadaşım Mert ve sürekli telefonuna bakan Zeynep.
Mert bir anda cümleyi patlatıyor:
“Ya sizce Filiz’in gerçek adı nedir?”
Ben: “Filiz.”
Zeynep (gözünü telefondan kaldırmadan): “Bence de Filiz.”
Mert: “Ya değilse?”
İşte o an… O an her şey değişti. Çünkü insanın zihnine bir kere “ya değilse?” girince, artık hiçbir şey eskisi gibi kalmıyor.
İç sesim devreye giriyor
“Tamam,” dedim kendi kendime, “bu basit bir soru değil. Bu bir karakter gizemi olabilir.”
Sonra iç sesim ikinci seviyeye geçti:
“Kardeşim sen neden bunu düşünüp duruyorsun? Adam belki şaka yaptı.”
Ama ben o noktada çoktan kaybetmiştim. Çünkü bazı sorular vardır, cevabı önemli değildir; önemli olan zihnini ele geçirmesidir.
Filiz meselesi neden bu kadar büyüdü?
İlk başta sadece bir isim tartışmasıydı. Ama sonra fark ettim ki, çevremde herkes “Filiz” hakkında farklı bir şey düşünüyor.
Birisi diyor ki:
“Filiz kesin takma isim.”
Bir diğeri:
“Filiz aslında başka bir isim ama çocukluktan beri böyle çağrılıyor.”
Ben ise tamamen ortada kalmış durumdayım.
Ve işin kötüsü, bu düşünce İzmir’in rahat havasıyla birleşince, insanın beyni gereksiz teoriler üretmeye başlıyor.
Teori üretme evresi
Bir gece evde otururken düşündüm:
“Ya Filiz aslında bir kısaltmaysa?”
Mesela:
F.L.Z. → “Fatma Lale Zehra” gibi bir şey olabilir mi?
Sonra kendime güldüm. “Kardeşim sen FBI mısın?” dedim.
Ama içimden bir ses de “devam et” diyordu.
Gündelik hayatın içine sızan Filiz sorusu
Bu olaydan sonra hayatımda tuhaf şeyler olmaya başladı. Market kuyruğunda beklerken bile aklıma Filiz geliyordu.
Kasiyer bana:
“Poşet ister misiniz?”
Ben:
“Filiz… yani evet, isterim.”
Kasiyer yüzüme bakıyor. Ben içimden: “Tamam, fazla düşünüyorsun, toparlan.”
İşte o noktada anladım ki mesele artık sadece bir isim değil, zihinsel bir takıntıya dönüşmeye başlamış.
Arkadaş grubunda Filiz testi
Bir gün arkadaş grubuna küçük bir test yaptım.
“Filiz’in gerçek adı nedir?” diye sordum.
İlk cevaplar:
– “Filiz.”
– “Abi niye bu kadar büyütüyorsun?”
– “Yine mi Filiz?”
Bir kişi ise çok ciddi bir şekilde dedi ki:
“Bence Filiz’in gerçek adı Filiz ama kimliğinde başka bir isim vardır.”
O an düşündüm: “Tamam, yalnız değilim.”
İzmir’de düşünmek neden tehlikeli?
İzmir’de yaşamanın en büyük riski şu: Çok fazla boş zamanın varmış gibi hissediyorsun.
Kafeler, sahil, esinti… Her şey insanı “biraz daha düşünmeye” teşvik ediyor.
Ve fazla düşünmek = gereksiz teoriler üretmek.
Filiz meselesi de tam olarak böyle doğdu.
Bir gün sahilde yaşanan iç kriz
Kordon’da yürürken bir anda durdum.
İç sesim:
“Ya Filiz aslında hiç Filiz değilse?”
Ben:
“Kardeşim bırak artık.”
İç sesim:
“Ama ya?”
Ben:
“Ya yok öyle bir şey.”
Ve böylece kendi içimde küçük bir tartışma yaşadım. İzmir’de sahilde yürürken kendi kendinle kavga etmek… Bence bu da bir yetenek.
Filiz’in gerçek adı nedir? sorusunun psikolojik boyutu
Bir noktadan sonra fark ettim ki bu soru aslında Filiz’le ilgili değil. Daha çok benim kontrolsüz merakımla ilgili.
İnsan bazen basit şeyleri bile çözmeye çalışırken kendini gereksiz bir derinliğin içinde buluyor.
Mesela Filiz sorusu:
– Basit olabilir
– Bir şaka olabilir
– Hiçbir anlamı olmayabilir
Ama benim beynim:
“Hayır, bu çözülmeli.”
Kendi kendine dedektiflik sendromu
Arkadaşlarım artık bana şaka yapmaya başladı:
“Filiz dosyası ne durumda?”
Ben de gülerek:
“Henüz kapatılmadı.”
Aslında hiçbir dosya yok ama insanın sosyal çevresi bir konuyu büyütürse, sen de onun içinde karaktere dönüşüyorsun.
Gerçek hayatla hayal arasındaki ince çizgi
Bir gün fark ettim ki Filiz sorusu benim gündelik hayatımı küçük küçük bölümlere ayırmış.
Sabah işe giderken:
“Filiz…”
Toplantıda:
“Sunum tamam ama Filiz…”
Akşam eve dönerken:
“Filiz gerçekten kim?”
Ve sonra kendime sordum:
“Ben ne yapıyorum?”
Kendime dışarıdan bakma anı
Bir an durdum ve kendimi hayal ettim:
İzmir sokaklarında yürüyen, kafasında Filiz sorusu dönen bir adam.
Çok dramatik değil mi? Ama aynı zamanda çok gerçek.
Çünkü bazen insanlar en basit sorulara bile fazla anlam yükleyebiliyor.
Belki de mesele Filiz değil
Şunu fark ettim: Belki de “Filiz’in gerçek adı nedir?” sorusu aslında cevaplanması gereken bir soru değil.
Belki de sadece bir sohbet başlatma şekliydi.
Ya da bir şaka.
Ya da hiçbir şey.
Ama insan beyni boşluğu sevmez. Boşluğu doldurmak için hikâye üretir.
Kendi kendime vardığım basit sonuç
Bir akşam yine Kordon’da otururken düşündüm:
“Belki de Filiz sadece Filiz’dir.”
Ve o an içimde garip bir rahatlama oldu.
Çünkü bazı soruların cevabı karmaşık değildir. Biz onları karmaşık hale getiririz.
Son bir iç ses ve kapanış hissi
Şimdi geriye dönüp bakınca, Filiz meselesi bana şunu öğretti: İnsan bazen en gereksiz görünen şeylere bile anlam yükleyerek kendi zihnini meşgul eder.
Ve belki de sorun Filiz’in gerçek adı nedir? sorusunda değil.
Sorun, benim neden bu soruya bu kadar takıldığımda.
İzmir’in rüzgârı, kahveler, arkadaş muhabbetleri… Hepsi birleşince küçük bir soru bile büyüyebiliyor.
Ve bazen en komik hikâyeler, en basit sorulardan çıkıyor.